Reisverhalen

Reizen levert nieuwe inzichten op en de avonturen mooie reisverhalen.

Lucy in de sky without diamonds – Lucia en el cielo de Huarás / Huaraz

Huaraz / Lima 1981

Het reisverhaal over Peru is gepubliceerd onder MEEST RECENTE BERICHTEN op de HOME page.

Hieronder een mooie opname van Eric Vaarzon Morel, gitaar met zang van Sinna.

In de schaduw van de dictatuur (Buenos Aires)

Buenos Aires 1988

Bij mijn aankomst laat in de avond in Buenos Aires (ik kwam met het vliegtuig uit Salta) wordt me duidelijk dat er iets ernstigs is gebeurd. Mijn vrienden zitten, voor zover er elektriciteit was, de hele dag al aan de radio gekluisterd. In de volgende drie dagen wordt het drama bij stukjes en beetjes bekend. Alsof het in scenario was gezet. De volgende ochtend zijn de kranten op straat al vroeg uitverkocht. Vriend Z vraagt daarom aan de krantenverkoper wat er in ‘Pagina Z’ staat (blijkbaar vertrouwt hij hem, want in de tijd van de dictatuur was je daar niet zeker van). Inderdaad, de man vertelt het nieuws en er ontspint zich een heftige discussie. Een oude man bemoeit zich ermee en zegt fel: ‘ze moeten die lui met een vliegtuig plat bombarderen’. Dat soort opmerkingen heb ik wel eens vaker gehoord in een door mij vertrouwder omgeving, denk ik bij mijzelf. In deze dagen zijn de krantenverkopers zo’n beetje de belangrijkste figuren in Buenos Aires. Ook schoenpoetsers met een radio mogen zich verheugen in een grote belangstelling van de passanten, die om het laatste nieuws vragen. In winkels wordt ook heftig gediscussieerd. Wat er precies is gebeurd, is nog niemand duidelijk. Daarom heeft iedereen wel een eigen theorie. Ik betrap mezelf erop dat ik denk dat Argentijnen goed zijn in het bedenken van complotten.

Uit een krant gescheurde foto van president Alfonsin en een generaal

Uit een krant gescheurde foto van president Alfonsin en een generaal 

Langzaam wordt duidelijk dat het leger een grote slag heeft geslagen. De schaduw van de militairen valt over de stad. Ik zie vrienden opeens weer kaartjes kopen voor de trein. Angst om voor zoiets onbenulligs opgepakt te worden? De volgende dagen worden de feiten, vooral voor ‘links’, steeds verontrustender. Er heerst groot onbegrip en verbazing over de actie en de motieven.In de pers geen spoortje van kritiek over het optreden van politiek, politie en leger. Had het niet wat minder bloedig gekund? Als het leger in opstand komt, wordt het beloond met salarisverhoging. Maar de afkeuring over deze onzinnige actie onder de bevolking is dan ook groot. Het lijkt weer duidelijk waar de helden zitten. Een foto in een krant verbeeldt de tragedie. Het is president Alfonsin die de hoogste legerchef met gebogen hoofd een hand geeft. Toelichting op de gebeurtenis: In januari 1989 bezet een groep advocaten en activisten een legerbasis in Buenos Aires. Het was een wanhoopsdaad omdat de politiek en Alfonsin geen maatregelen namen tegen de militairen en de beulen die tienduizenden Argentijnen tijdens de vuile oorlog hebben vermoord. Zij wilden onderhandelen maar na een paar dagen greep het leger keihard in. Ik meen me te herinneren dat slechts een persoon niet werd gedood. Ik voelde in die dagen de angst van de dictatuur omdat de mensen vreesden dat de militairen weer een staatsgreep zouden kunnen plegen. Iedereen was bang. Het voelde alsof de schaduw van de dictatuur weer over de stad viel.

Share

slimmer, creatiever, duurzamer organiseren